What is architecture

WHAT is ARCHITECTURE? 
Architecture began, said the German architect Ludwig. Mies van der Rohe. "when two bricks were put together well". This might sound too easy to he true, yet Mies was right. What he meant was that architecture is the self-conscious act of building: of building not just 
with common sense, but with artistry. 

معماری چیست؟
لودویگ ، معمار آلمانی ، گفت: معماری آغاز شد. "وقتی دو آجر خوب کنار هم چیده شدند". این ممکن است خیلی ساده باشه ، با این حال لودویگ حق داشت. مقصود او این بود كه معماری عمل خودآگاه ساختن است: نه فقط ساختن با عقل سلیم ، اما با هنرمندی.

One day, travellers will be able to to return to Iraq and see for themselves the great ziggurat at Ur. This daunting ancient monument is, on one level, no more and no less than an immense pile of sun-baked bricks, piled in stepped layers high into the Ur desert sky. But what fine bricks! — and what a spirited design. 
The ziggurat at Ur was not just a building. It was not made for shelter or to store grain. It was built as an artwork, as the greatest artefact humans could shape at the time to thi honour their gods and to invite those divinities down the great brick steps of their monument to their city of We Ur. The ziggurat was a giant stairway be to Heaven and back down to earth, connecting humankind to the gods and, hopefully, making the earth, and by the city of Ur, fruitful. The ziggurat of Ur is also important in our story the because it shows us how architecture the' Was always more than a functional tool.

یک روز ، مسافران می توانند به عراق برگردند و زیگورات عالی را در Ur ببینند. این بنای باستانی دلهره آور ، در یک سطح ، چیزی بیشتر و کمتر از انبوهی از آجرها و خشت های خشک شده در آفتاب ، در لایه های پلکانی بالا به آسمان بیابان Ur قرار گرفته است. اما چه آجرهای زیبایی! - و چه طراحی با روحی است. زیگورات درUr فقط یک ساختمان نبود. برای پناهگاه یا ذخیره غلات ساخته نشده بود. این بنا به عنوان یک اثر هنری ساخته شده ، به عنوان بزرگترین اثر تصنعی که توسط بشر در آن زمان می توانست شکل بگیرد تا خدایان خود را ارج نهد و آنها را بخواند تا از پله های بزرگ آجری بنای یادبود خود در شهر Ur استفاده کنند. زیگورات یک پلکان غول آسمان بود و به زمین برمی گشت و بشر را به خدایان متصل می کرد و زمین و شهر Ur را پربار کند. زیگورات Ur نیز در داستان ما مهم است زیرا به ما نشان می دهد که معماری چگونه "همیشه بیش از یک ابزار کاربردی بوده است."


It Was a celebration of human artistry and of the imagination, and a way of formalizing, by shaping in brick (and, later and elsewhere , in stone, marble, concrete, iron, steel, zinc, and titanium), the rituals of urban life. 
IN THE BEGINNING
People first came together to create cities some seven thousand years ago, and possibly even earlier, in the Fertile Crescent — the crescent-shaped region that extends from the eastern shore of the Mediterranean Sea to the Persian Gulf. The oldest monumental cities we know of although there will always be other claims and perhaps new discoveries, are in what is southern Iraq today. Here, people settled, and by that simple act they were able to create surpluses of food and to store these over the Winter months - thus, they had time to create rituals and festivals. 

این جشن هنرمندی انسان و تخیل و راهی برای رسمیت بخشیدن به شکل دادن آجر (و بعداً و جاهای دیگر در سنگ ، مرمر ، بتن ، آهن ، فولاد ، روی و تیتانیوم) ، آیین های شهری بود. 
در آغاز 
مردم ابتدا برای ایجاد شهرهایی در حدود هفت هزار سال پیش و احتمالاً حتی زودتر در هلال حاصلخیز - منطقه هلالی شکل که از ساحل شرقی دریای مدیترانه تا خلیج فارس امتداد دارد ، دور هم جمع شدند. قدیمی ترین شهرهای یادبودی که می شناسیم اگرچه ادعاهای دیگری نیز وجود دارد و شاید کشفیات جدید نیز باشد ، در جنوب عراق امروز وجود دارد. در اینجا مردم اقامت گزیدند و با کار ساده توانستند مازاد غذا ایجاد کنند و این مواد را در ماه های زمستان ذخیره کنند - بنابراین وقت برای ایجاد و برپایی آیین ها و جشن ها داشتند.